2009-11-14

Ĉu Pi estas 4 anstataŭ 3.14159... ?

Estu cirklo kun diametro D=1, al kies rando estas tanĝanta la lateroj de cirkaŭanta kvadrato.
Do, la perimetro de la kvadrato estas 4xD=4.
Nu, transformu ni la 4 angulojn de la kvadrato, konservante iliajn ortecojn, kiel movante internen segmentojn A kaj B. La perimetro restas 4.
Daŭrigu ni la saman procedon kiel montras la bildo. La perimetro daŭre restadas 4.
Ĉe la limo, la antaŭa perimetro de la kvadrato samas al la circkla perimetro, kaj ĝi estas 4: Do, Pi=π, rilatumo inter la perimetro de cirklo kaj ties diametro estas 4.

Etiquetas:

2009-11-12

Ni devas gardi nin pro danĝera frenezulo najbara

Hugo Chávez

Etiquetas:

2009-11-11

Humuro por la 11a de Novembro

Do, ĉu vi venis ĉar vi deziras labori en nia orkestro? Jes, Sinjoro!

Nu, kiun muzikilon vi ludas? Ne. Mi scipovas ludi neniun muzikilon

KAJ DO? Nu, mi povas stari antaŭ la orkestro kaj movi la stangeton

Etiquetas:

2009-11-09

Plia duakta teatraĵo de Hugo Chávez

Hieraŭ la diablo venis ĉi tie. Ĉi tiu loko odoras je sulfuro

 

ĈI TIE HALADZAS. Pro manko de akvo, mi banas min per siteleto en nur tri minutoj.

Etiquetas: ,

2009-11-08

Claude Lévi-Strauss

La pasintan 30an de oktobro mortis Claude Lévi-Strauss.
Kompreneble, pri tio en la amaskomunikiloj (kiel -mi rememoras- okaze de la morto de Peter Ducker en novembro de 2005) ne estis tiom da bruo kiel okaze de la morto de Michael Jackson.

Claude Lévi-Strauss, fotis: Annemiek Veldman

Claude Lévi-Strauss, unu el plej grandaj intelektuloj de la 20a jarcento, estis Franca antropologo kies laboro en etnologio estigis la evoluadon de strukturismo kiel metodo por kompreni socion kaj kulturon. Li naskiĝis en juda intelektulara familio en Bruselo, Belgio, en 1908. Lia patro estis artisto.

Lévi-Strauss studis leĝon kaj filozofion ĉe la Universitato la Sorbonne en Parizo. Li tiame instruis en mezlernejo. En 1935, li aliĝis al Franca kultura misio irante al Brazilo kiel vizitanta profesoro ĉe la Universitato de San-Paŭlo, kie li instruis de 1935 ĝis 1939. Dum ĉi tiuj jaroj, li faris kelkajn ekspediciojn en la Amazonan pluvarbaron por fari gentoesploran kamplaboron. En 1939, Lévi-Strauss revenis al Francio por helpi en la penado de la Dua Mondmilito, sed li fuĝis al NovJorko post kiam Francio estis invadita far Germanio. Dum la cetero de la milito, li instruis en la Nova Lernejo por Socia Esplorado, kie li formis profesiajn rilatojn kun Franz Boas kaj Roman Jakobson.

Lévi-Strauss revenis al Parizo en 1948. Li ricevis doktorecon de la Sorbonne post kiam li proponis kiel liaj tezoj "La Familio kaj Socia Vivo de la Nambikwaraj Indiĝenoj" kaj "La Elementaj Strukturoj de Parenceco". Tiu ĉi lasta laboraĵo estis publikigita en 1949 kaj tuj priaklamita kiel grava kontribuaĵo al antropologio de parenceco. En 1959, li akceptis la katedron pri socia antropologio ĉe la Supera lernejo de Francio (Collège de France). Ĉirkaŭtiame li eldonis la verkon "Struktura Antropologio", kolekton de eseoj pri strukturismo. Li ankaŭ klopodis evoluigi antropologion kiel studobjeko en Francio per kreo de studlokoj tiutemaj, interalie la Laboratorion por Socia Antropologio. Ĉi tiu estis ankaŭ la hejmo de la revuo "L’Homme", kiu eldonadis antropologiajn esplorojn.

Lévi-Strauss estis elektita en la Francan Akademion en 1973. Li ricevis la Premion Meister-Eckhart por Filozofio en 2003.

Lévi-Strauss aplikis strukturan analizon al studo mitologio. Li provis respondi la demandon pri kial mitoj el la tuta mondo estas tre similaj. Li trovis la respondon ne en ilia enhavo sed en ilia strukturo.

La heredaĵo el li inkluzivas lian teorion pri kiel laboras la homa menso, kio povus esti lia plej grava scienca kontribuaĵo. Li argumentis ke homoj progresas ekde natura stato al kultura stato ĉar ekzistas leĝoj aŭ mekanismoj en siaj cerboj. Tio signifas, ke homoj vere ne posedas liberan volon sed ke ili estas la produktoj de mekanikaj evoluaj fortoj.

—————
Fonto anglalingva:
Birx, H. J. (eldonisto): Encyclopedia of Anthropology, ISBN 0761930299, Eldonejo Sage, 2006, paĝoj 2137-2138.

Etiquetas: ,

2009-11-07

Dek jarojn poste

Hodiaŭ mi pubilikigas artikolon far S-ro Fernando Londoño Hoyos, kolombia advokato kaj eksministro pri ŝtato kaj justeco.

DEK JAROJN POSTE
Far: Fernando Londoño Hoyos
[Tradukita en Esperanton far Luis Guillermo Restrepo Rivas]

« Malantaŭe restas la senfinaj paroladoj, la malĝentilaĵoj, la neklaraj promesoj kaj la blankaj mensogoj. Dek jarojn post la inaŭguro de Hugo Chávez kiel prezidento de Venezuelo, al la popolo restas nur fronti sian ruinigan realaĵon.

Tiu elementa streĉo de kritika konscio devus esti farita antaŭlonge. Sed la amasoj flamiĝintaj en la stratoj pensas malmulte. Longe antaŭ Chavez, tion eltrovis Mussolini kaj Hitler, tiuj du mastroj nesuperitaj pri la arto pritrakti tumultojn.

La psikologio de homamasoj estas entuziasmiga fako de politika scienco. Ĉar malfacilas kompreni ke riĉa popolo toleru sian trenadon al la keletaĝo de mizero sen provi proteston, sen lasi eĉ registron.

Sed tiel okazas la aferoj. Inter vakuaj paroladoj kaj histrionaj grimacoj, Fidel Castro portis la kubanojn ĝis la randon de senhaveco kaj tion rimarkis nur tiuj kiuj kuraĝis spiti la danĝerojn de furiozanta maro prefere ol elporti la deliraĵojn de abomeninda megalomaniulo.

Sed nun nia afero estas la Venezuelo de Hugo Chávez. Tiu, kiu nur havis spacon por aŭdi paroladojn de la plej malbona gustumado, vesti sin per ruĝaj ĉemizoj kaj kriegi sloganojn kontraŭ la satanisma imperio, kontraŭ la riĉuloj, kontraŭ la pastroj, kontraŭ la najbaroj, kontraŭ ĉiuj. Kio restas finfine?
Nu io simila kiel kutime. Se en unu el siaj finaj pedagogiaj penoj Castro instruis la kubanojn pri la uzo de riza kuirpoto, tiu lasta novaĵo el ĝia groteska teknologio, Chávez devigiĝis instrui kiamaniere bani sin en tri minutoj.
Kompreneble ke ne ekzistas akvo. Ĉar dum dek jaroj ne estis loko por konstrui akvo-rezervejojn kie konservi ĝin por la someroj antaŭvideble longaj. La kvazaŭ-senfinaj naftaj rimedoj foriris por apogi balotadojn de kundiboĉuloj, por konsenti ŝtelojn far la "Boli-burĝaro" kaj por neimagebla karnavalo de nekompetenteco kaj neefikeco.

Tamen ian konsolon devas havi la venezuelanoj. Okazas ke ilia angoroo ne limiĝas al manko de akvo por sin bani, sed ke ankaŭ ili ne havas elektron por laborado, por kuirado, por alfronti la neelteneblan varmon per iom da klimatizo. Ĉar la lando plej riĉa je nafto en la tuta kontinento, mankante akvo, ankaŭ ne konstruis termoelektrajn centralojn. Nek akvo, nek elektro. Tio estas la perfekta kombino de malbonaĵoj por malesperigi iun ajn, sed precipe la simptomo de terura bilanco de ĉi tiu anstataŭigo de publika administra sistemo per la komunisma folkloro reganta.

Nehavante akvon por sin bani nek elektran energion por supervivi en ĉi tiu jarcento de industriigo kaj teknologio, venezuelanoj havos tempon por mediti kion okazis al ili. Kaj ili rimarkos kun hororo ke sia nafto-produktado estas plonĝinta. Ke siaj havenoj, siaj ŝoseoj, siaj flughavenoj estas tiuj samaj de dek jaroj antaŭe, sed dek jarojn pli maljunaj. Ke tiu sia estas la lando kun plej alta inflacio en Ameriko kaj la vivtena kosto fine sufokos ilin. Ke ili jam produktas nenion kaj devas aĉeti ĉion se ili ne volas vidi malplenajn la bretojn de siaj vendejoj. Ke el siaj internaciaj monrezervoj nenion restas, kaj el tiom multe da blufado nur aperas en la bilanco ultrasonaj aviadiloj kiuj ne utilas por kapti la ŝteliston, la rabiston, la pasantan murdinton, kiuj estas la solaj veraj malamikoj en ĝia drameca perspektivo de aferoj.

Venezuelo estas vekanta el sia longa inkubo. Kaj eĉ ene de la simpleco de la ĉavez-ismaj homamasoj, ili komprenos ke mankas akvo ne pro naĝo-basenoj de riĉuloj, kaj energio ne pro klimatizo de butikaroj. Kaj ili eltrovos ke dum ili kriegis surstrate oni prirabis sian tutan landon, la plej riĉa de tiu ĉi Ameriko.»

—————
La Hora de la Verdad, Ĵaŭdo 5a de novembro de 2009
Ligiloj:
Originala hispanlingva artikolo:[ 1 ]
En la blogo de la venezuela ĵurnalistino Martha Colmenares:[ 2 ]
En la blogo Viva Venezuela Libre:[ 3 ]
En la blogo Debate Nacional - Desarrollo:[ 4 ]

Etiquetas: ,

2009-11-04

Iomete pri demokratio

En blogafiŝo de Beĉjo, mi legis:
"... ekzistas diversaj argumentoj favore al demokratio kiel pli efika regada metodo kompare al aliaj formoj de la socia regado."
Mi intencis skribi komenton, pri tiu aserto, tamen mi ne sukcesis (mi ne scias kial la komento ne aperis), do mi decidis skribi tie ĉi.

Mi opinias ke demokratio eble havas plurajn virtojn, aŭ avantaĝojn kompare kun aliaj formoj de socia regado, tamen ke "efikeco" ne estas unu el tiuj avantaĝoj. Mi opinias ke "libereco" de la socianoj estas ja virto de demokratio, kaj ke precize pro tio, tiu sama libereco —danke al kio multaj opinias, partoprenas kaj intermetiĝas en decidoj malfruigante ilin— sapeas efikecon, malhelpas ĝin. Tiel, ekzemple diktaturo, pro ĝia unueco (eĉ se perforta unuecigo, nelibera) estas pli efika ol demokratio por atingi celon.

Mi kredas ke la efikeco de demokratio devas esti eble mezbona, pro la proksimuma konsisto de la kvalitoj de la socianoj:

Mi opinias ke alia "virto" de demokratio estas ke ĝi klopodas kontentigi plimulton el la socianoj —kio ankaŭ, flanke, ne helpas veran efikecon por atingi celon.

Etiquetas: ,

2009-10-28

Kvar monatoj da eksprezidenteco

Hodiaŭ mi rememoras sinjoron Manuel Zelaya.
Ĉu vi rememoras pri li?
Li estis prezidento de Honduro —tiu kun ĉapelo— kaj hodiaŭ li kompletigas kvar monatojn kiel eksprezidento.

Etiquetas: ,

2009-10-21

Kiam aperis Esperanto

En julio de 1887, Zamenhof publikigis sian lernolibron pri Esperanto.

Ankaŭ en julio naskiĝis la fizikisto Gustav Hertz (nevo de Heinrich Hertz), kaj almenaŭ du gravaj pentristoj: en Belorusio, Marc Chagall, kaj en Francio, Marcel Duchamp.

Tri monatojn antaŭe, Helen Keller, tiam 7-jara, ekkomencis superi siajn blindecon kaj surdecon, helpe de Anne Sullivan. Ankaŭ tiam en Usono naskiĝis Leonard Bloomfield, grava lingvisto.

Tiam, Maria Skłodowska (poste Marie Curie), naskita en Varsovio, estis junulino preskaŭ 20-jara kaj laboranta kiel privata instruistino de infanoj.
Antoni Grabowski, pola inĝeniero pri kemio, 30-jara, poligloto, eklernis Esperanton kaj fariĝis verkanto en la nova lingvo. Ankaŭ 30-jara estis Konstantin Ciolkovskij, pioniro de raketoj kaj kosmonaŭtiko. La pola verkisto Henryk Sienkiewicz estis 31-jara, same kiel Sigmund Freud. La pola kuracisto kaj pedagogo Janusz Korczak estis infano 10-jara, kaj la pola logikisto Jan Łukasiewicz, estis 8-jara, preskaŭ samaĝa kiel Albert Einstein.

La sekvantan monaton, en Vieno, naskiĝis Erwin Schrödinger, kiu estis disvolvonta ondo-mekanikan formon de kvantuma mekaniko.

Tri monatojn post la apero de la libro, mortis la 63-jara fizikisto Gustav Robert Kirchhoff, dum en Usono, la 25-jara sinjoro Dorr Eugene Felt atingis patenton pri sia komputilo "Comptometer"; en Ĉinio naskiĝis la fama milita kaj politika estro Ĉiang Kai-ŝek, kaj en Svislando, Charles-Édouard Jeanneret-Gris, kiu estis konota kiel la arkitekto Le Corbusier.

Kvar monatojn post la apero de la libro, naskiĝis angla aktoro, kiun la mondo konis kiel Boris Karloff, dum en Germanio naskiĝis Erich von Manstein, granda strategiisto de Hitler dum la dua mondmilito.

Ankaŭ en 1887:

La rezultoj de la eksperimento de Michelson kaj Morley, farita en julio, estis publikigataj, verŝajne pruvantaj ke la rapido de lumo estas sendependa de moviĝo, kion interpretas la Speciala Relativeco de Einstein.

La fizikisto Heinrich Hertz, tiam 30-jara, rimarkis ke elektre ŝargita objekto perdas ŝargon pli facile se ĝi ricevas ultraviolan lumon, kaj publikigis siajn rimarkojn pri fotoelektra efiko kaj produktado kaj ricevo de elektromagnetaj ondoj en la revuo Annalen der Physik.

Emile Berliner, 35-jara, atingis patenton pri la gramofono, kaj Adolf Eugen Fick, germana fiziologo 59-jara, elpensis la kontaktlenson (malmolan; poste la molan faris Otto Wichterle).

Friedrich Wilhelm Nietzsche, 42-jara, publikigis verkon Zur Genealogie der Moral (Pri la genealogio de l' moralo) kaj novan eldonon de Die fröhliche Wissenschaft (La ĝoja scienco) kun aldona kvina parto.

Kulturhistoriisto Victor Hehn publikigis verkon "Gedanken über Goethe" (Pensoj pri Goethe), legota far Nietzsche, kiu trovas en ĝi konfirmon por iuj siaj antaŭe esprimitaj opinioj.

La skota verkisto Arthur Conan Doyle, 28-jara, publikigis sian unuan novelon pri Sherlok Holmes: A Study in Scarlet (Studo en Skarlato)

Oni publikigis (post lia morto en 1882) la membiografion de Charles Darwin, kion li verkis en 1876.

Friedrich Engels, 66-jara, publikigis sian verkon Anti-Düring, kritika verko pri la penso de Eugen Karl Dühring, kaj akorda kun la penso de Karl Marx.

Bertrand Russell estis junulo 15-jara, dum sia iela kolego Gottlob Frege, estis 38-jara (kaj jam pasis 8 jarojn ekde la publikigo de sia Begriffsschrift (Konceptskribo)).

La hispana (katalunia) arkitekto Antoni Gaudí, 35-jara, faris la unuajn plandesegnojn por la Palau Episcopal d'Astorga (Episkopa Palaco de Astorga, en Leono, Hispanio).

La franca poeto Arthur Rimbaud, 32-jara, estis loĝanta en nordorienta Afriko.

La hispana Santiago Ramón y Cajal, tiam 35-jara, malkovrinto de la interŝalta morfologio de neŭronoj, lasis sian profesoran dungon en la urbo Valencio kaj ekinstruis en la Universitato de Barcelono.

Aleksandro Uljanov, la plej maljuna frato de Lenin (Vladimir Iliĉ Uljanov), estis ekzekutita pro lia partopreno en komploto celanta mortigi la rusan caron Alexandron la 3-a.

Naskiĝis en Usono Conrad N. Hilton, kiu estis fondonta la hotelaron kiu portas sian familinomon "Hilton", kaj praavo de Paris Hilton.

En Londono naskiĝis la biologo kaj verkisto Julian S. Huxley, frato de Aldous Huxley.

Naskiĝis en Italio la kristana pastro Sankta Pio el Pietrelcina.

Naskiĝis en Hindujo, la mirinfano Ramanujan (Srinivasa Aiyangar Ramanujan), matematikisto kun elstara menskapablo por nombroteorio kaj rilataj fakoj de matematiko.

En Brazilo naskiĝis Heitor Villa-Lobos, fama komponisto.

Naskiĝis en Japanio Ĉuiĉi Nagumo, admiralo de la imperiestra maristaro, kiu komandis la atakon kontraŭ Pearl Harbor dum la dua mondmilito.

Mortis la rusa kompinisto Aleksandr Borodin.

La rusa komponisto Nikolaj Rimskij-Korsakov verkis Каприччио на испанские темы ("Kapriĉo pri hispanaj temoj", aŭ simple "Kapriĉo Hispana").

Ekfunkciis en Berlino, Germanio, la "Physikalisch-Technische Reichsanstalt" (Fiziko-Teknika Imperia Instituto), iniciata i.a. far Werner von Siemens kaj estrata far Hermann von Helmholtz: Unua "nacia laboratorio", poste imitata en Usono ("National Bureau of Standards"), Britio ("National Physical Laboratory"), kaj aliaj landoj.

La rusa verkisto Anton Ĉeĥov ricevis Puŝkin-premion (memore de Aleksandr Puŝkin) pro sia verko "В сумерках" ("Ĉe krepusko").

Guy de Maupassant verkis "Le Horla" ("La Horlo"), kiu montris lin kiel majstro de hororaj rakontoj.

Naskiĝis la poeto kaj diplomato konata kiel Saint-John Perse (vera nomo: Marie-René-Auguste-Alexis Saint-Léger.

La itala verkisto Luigi Pirandello komencis studadon en la U. de Palermo (tiame U. de Romo)

Naskiĝis en Salcburgo, Aŭstrio, la poeto Georg Trakl.

La marksisto Karl Kautsky publikigis du verkojn: biografion pri F. Engels kaj alian pri la ekonomia principaro de Karl Marx, verko kiu fariĝis la norman enkondukon tiuteman.

Émile Zola publikigas "La Terre", malgaja portretado de kamparana vivo en Francio.

En Londono, dum la aŭtuno de 1887 senlaboruloj marŝis plende, la registaro malpermesis tiajn marŝojn kaj kontraŭstaris ilin per la polico, okazis la t. n. "Sanga Dimanĉo" la 13an de Novembro.

Augustus Desiré Waller, brito, publikigis unuajn rezultojn de sia sistema esploro pri la elektra agado en la koro, per signaloj prenita el la surfaco de la korpo per elektromezurilo inventita far Gabriel- Jonas Lippmann, tio estis komenco de la evoluado de elektrokorregistriloj.

En Litovio naskiĝis Reuben Leon Kahn, kiu elpensis ekzamenon pri sifiliso, surbaze de antaŭa far August von Wassermann.

En Pollando (tiam rusa) naskiĝis Samuel Warner, kiu adaptos sonregistradon al bild-filmoj, kaj kune kun siaj fratoj Harry, Albert kaj Jack, faris kompanion Warner Bros. (Fratoj Warner) por kino-produktado.

La Franca mararmeo finkonstruis la ŝipon Sfax, sian unuan protektitan krozŝipon de 4560 tunoj.

Mortis la eminenta ĉilia maramea oficiro kaj heroo Carlos Arnaldo Condell, en kies memoro pluraj chiliaj ŝipoj portas lian nomon.

Emile Durkheim, fondinto de akademia sociologio en Francio, estis nomumata unua lekciisto pri "socia scienco kaj pedagogio" en Franca universitato, ĉe Bordeaux.

Woodrow Wilson (estonta prezidento de Usono) publikigis en Junio influhavan skribaĵon "La studo de administrado", kie li argumentis ke politiko kaj administrado povus kaj devus esti disigataj, kaj ke tiel administrado povus esti analizata kaj efektivigata en maniero plene scienca.

Naskiĝis Charles Richard Fairey, fondonto de kompanio Fairey Aircraft, fabrikanto de militaviadiloj, kiel la Fairey Swordfish (Spadfiŝo) kiu en la dua mondmilito atakis la germanan batalŝipon Bismarck kaj sukcese partoprenis en la Batalo ĉe Taranto.

Julius Hirschberg, fama germana okulkuracisto kaj historiisto pri kuracado, publikigis vortaron "Wörterbuch der Augenheilkunde", pri okulkuracado.

Theodore Roosevelt publikigis biografian verkon: "Life of Thomas Hart Benton", pri usona senatano.

En Argentino, industriistoj kaj estroj de komercaj entreprenoj ekformis Industrian Unuiĝon (90 jarojn poste ĝi transformiĝos per kunfandigo de du konfederacioj).

En Argentino naskiĝis Bernardo Alberto Houssay, sciencisto kiu atingis la Nobel-Premion pri medicino en 1947, kune kun aliaj du sciencistoj, pro ilia laboro pri diabeto.

En Ĉilio naskiĝis Joaquín Edwards Bello, aŭtoro de realismaj romanoj pri la urba vivo.

Oni fondas la Nacian Muzeon de Kostariko, en San-Joseo; ĝenerala muzeo kun kolektoj de antaŭkolumba, kolonia, respublika, kaj religia arto, plus aliaj vidindaĵoj.

En Nikaragvo naskiĝis Luis Abraham Delgadillo, verkisto, edukisto, orkestrestro kaj eminenta komponisto.

En Paragvajo fondiĝis la Partio "Colorado" (Kolorado).

En Pollando naskiĝis Arthur Rubinstein, mondfama pianisto.

En Bulgario, Stefan Stambolov, unu el plej gravaj "fondantoj de nova Bulgario" estis nomumita ĉefministro.

En Vukovar (nun en Kroatio) naskiĝis Leopold Ružička, ricevonto Nobel-Premion pri Kemio en 1939.

Naskiĝis la germana instruisto, roman-verkisto kaj poeto Ernst Wiechert, kiu publike kontraŭstaris naziismon ekde 1933.

Naskiĝis Erich Mendelsohn, grava arkitekto germana, influhava en la arkitekturaj skoloj "esprimisma" kaj "funkciisma".

En Norvegio, industriaj laboristoj fondis la Laborisman Partion (Arbeiderparti).

En Kievo naskiĝis Aleksandr Arĥipenko, avangarda artisto, skulptisto kaj grafikisto.

En Bruĝo oni ekkonstruis la Provincan Juĝejon (Provinciaal Hof), sidejo de la registaro de Okcidenta Flandrio.

En Francio naskiĝis Pierre Jean Jouve, verkisto, poeto, romanisto kaj kritikisto.

En Germanio naskiĝis Wolfgang Kohler, psikologo kaj fenomenologo, unu el la pioniroj en la kreado de Geŝtalt-psikologio.

En Novjorko naskiĝis Ruth Benedict, unu el plej gravaj homoj en la evoluado de usona kultura antropologio.

Mortis Gustav Theodor Fechner, germana eksperimenta psikologo, pioniro pri eksperimenta psikologio kaj fondinto de psikofiziko, proponanto de la logaritma rilato inter la fizika intenseco de stimulo kaj ties sensacio en homo.

Vortaretojn de indiĝenaj lingvoj de okcidenta regiono (nuna "Chocó" [ĈokO]) de Kolombio publikigis tri eksterlandaj esploristoj, ĉiu aparte: C. P. Etienne en Ĝenevo, Louis Alphonse Pinart en Parizo kaj F. A. Simons en Germanio.

Charles Algernon Parsons prezentis malgrandan jakton kun vaporturbino (patentita far li 3 jarojn antaŭe), la Turbinia, en Mararmea Ekspozicio ĉe Spithead okaze de festo por Jubileo de la Reĝino Viktoria.

John Boyd Dunlop inventis la unuan praktikan pneŭon, blovŝveligitan radbendon, por triciklo de sia filo kaj provis ĝin (patentis ĝin la sekvantan jaron).

John Boyd Dunlop inventis la unuan praktikan pneŭon, blovŝveligitan radbendon, por triciklo de sia filo, provis ĝin, kaj patentis ĝin la sekvantan jaron.

Tolbert Lanston patentis en Usono mekanikan kompostsistemon Monotype.

George C. Blickensderfer inventis la porteblan tajpilon.

La japana registaro vendis la Ŝipkonstruejon de Nagasaki al la kompanio Mitsubishi .

En Usono, altlernejo fondita en 1701 fariĝis "Universitato Yale".

En Parizo oni komencis la dujaran konstruadon de la Eiffel-Turo.

Etiquetas: ,

6.2914-75.5361